شاعر و نقاش مشهور انگلیس(ویلیام بلیگ )در قطعه شعری از منظومه
نغمه های بی گناهی کمال ادمی را چنین وصف کرده است:
جهاتی را در سنگریزه ای دیدن و
بهشتی را در یک گل وحشی مشاهده کردن
و بی نهایت را در کف دست نگه داشتن
و ابدیت را در لحظه ای دریافتن.